Şelalenin bulunduğu yerde, Romalılar’dan kalma yeraltı kaya mezarları vardır. Şelale, Tarsus Çayı’nın yatağının değiştirilmesi sonucu suların 3-5 m. yükseklikteki kaya mezarlar üzerinden aşması sonucu oluşmuştur. Zaman zaman su seviyelerinde görülen değişikliklerden dolayı mezarlar görülebilmektedir. Şelale ve çevresi Tarsusluların özellikle sıcak yaz günlerinde ilgi gösterdiği yerlerin başında gelir. Bahar aylarında yükselen debisi ile genişleyen göleti ve çağlayanı güneşin batışıyla birlikte muhteşem bir görüntü oluşturur. En büyük özelliği, çayı besleyen kaynakların şelaleye çabuk ulaşmasıdır. Bu durum suyun sürekli soğuk kalmasını sağlamaktadır. Çay bahçeleri ve lokantaları ile tam bir mesire alanıdır.
At the place where the waterfallas are located, there are underground rock graves remained from the Romans. the waterfallas had been formed as a result of changing of the bed of the Tarsus Brook and the water falling on the rock graves from 3-5 m. height. The graves cen be seen from time to time when the water level changes. The waterfalls and the surroundings are the main places that Tarsus citizens go especially in hot summer days. The water rising in the small lake and the waterfalls have a marvelous view at the sunset time during spring season. the main feature is the high speed of water eaching the waterfalls. This is the reason that keeps the water cold all the time. With the teahouses and restaurants, the place is a complete excursion spot.
Bugün modern Tarsus’un tam ortasında kalan bu antik cadde poligonal teknikte yerleştirilen bazalt taşlarıyla 6.5 mt. genişliğindedir. Balıksırtı şeklinde ve altında kanalizasyon tertibatıyla birlikte yapılması onu anadolu’daki yollardan ayıran özelliklerdir. Ayrıca caddenin batısında ve doğusunda farklı dönemlere ait stylobat ve bir Roma evi yeralmaktadır. Stylobatın üzerindeki granit sütunlar ve caddenin bazalt taşlarının Tarsus dışından getirilmesi ayrıca dönemin zenginliğine işaret etmektedir.
This ancient street, which remains exactly in Tarsus Centrum, with polygonal placed basalt stones is 6.5 meters wide it’s ridged structure and the sewage system underneath are the features that make it seperate from other roads of Anatolia. Also, on the west and the east sides of the road, there are stylobats beloning to different ages and a Roman house. the granite columns on the stylobat and the street’s basalt stones brought from outside Tarsus is also an indication to the wealth of that age.
Yakın bir zamana kadar bütün araçlar, Tarsus Şehirlerarası Terminali istikametinden Tarsus’a giderken bu üç gözlü taş köprüden geçmekteydi. Tarsus’u Berdan (Cyndos) Çayının sel baskınından kurtarmak maksadıyla su yatağı Justinyen tarafından değiştirildikten sonra Bizanslılar döneminde 6. yüzyılda yaptırılmıştır. 1978 yılında restore edilmiştir. Şehire ticaret için getirilen hayvan ve kervanlar bu köprüden geçerken bir çeşit gümrük vergisi olan “bac” ödediği için köprü tarih kayıtlarında Bac Köprüsü adıyla anılmıştır.
Until recent times, all vehicles entering Tarsus were crossing this three arch stone bridge on their way from Tarsus Intercity Terminal. The bridge had been built in the 6 th century during the Byzantine era to save Tarsus city from the flood of Berdan ( Cyndos ) river after the water bed had been changed by Justinian. The bridfe was restored in 1978. As a sort of customs duty used to have been collected for the caravan and cattle and sheep crossing by this bridge, the bridge is known as Tax Bridge in the historical records.
Şehrin güneyindeki Ulu Cami semtinde bulunan ve Aziz Pavlus!a adanan yapının M.S. 17-18 yüzyıllarda inşa edildiği tahmin edilmektedir. Kilise, iki sıra halinde dört sütunla üç nefte ayrılmış ve üzeri tonozla örtülmüştür. Kilisenin kuzeydoğu köşesinde çan kulesinin eski yeri bulunmaktadır. Tavanın merkezinde Hz. İsa, Yohannes, Mattios; marcos, Lucas’ın freskleri bulunmaktadırç Batı iç mekan ve girişin üstündeke ilk iki sütunun taşıdığı ahşap asma kat bulunur. Hristıyanlar Aziz Pavlus Anıt Müzesini düzenli olarak hav maksatlı olarak ziyaret etmektedir.
The building located in the Grand Mosque (Ulu Cami) quarter at the southern side of the city, which was dedicated to St. Paul is estimated to have been founded in the 17-18 centuries A.D. The church in two lines is seperated into three with four columns and covered with vault. In the Northeast corner of the church, there is the place of the bell tower. In the center of ceiling there are the frescos of the Christ, Johannesi Matthew, Marcos and Lucas. On the western internal place and above the entrance, there is the wooden secondary ceiling supported by the first two columns. The Christians regularly visit St. Paul’s Monument Museum for pilgrimage purposes.
Efsaneye göre ; yılanların kralı Şahmeran, Tarsus kralının kızına aşık olmuş. Güzel prenses bugun de kullanılmakta olan Eski Hamam’da yıkanırken, Şahmeran hamamın üstüne çıkıp kubbe deliğinden gizlice onun yıkanışını seyredermiş. Bir defasında yine prensesi seyrederken hamamın içine düşmüş ve prensesin koruyucuları Şahmeran’ın başını keserek onu öldürmüşler. Bugün hamamın iç duvarlarındaki kırmızı lekelerin Şahmeranın vücüdundan fışkıran kan izleri olduğuna inanılır.
According to the legend; the king of the snakes Sahmeran was in love with the daughter of king of Tarsus. While the pretty princess was bathing in the Old Hamam (Sahmeran Hamam) which is still in use today, Sahmeran used to secretly watch the princess from the dome on top of the hamam where the king of snakes ascend. Once, while watching the princess, Sahmeran fell down into the hamam and princess’s guards cut his head. It is believed that the stains on the hamam’s walls are traces of Sahmeran’s blood.
Çamlıyayla, Tarsus’a 60 km. uzaklıkta ve tarihi Namrun Kalesi eteklerinde kurulmuş en büyük ve en eski yayla yerleşim alanıdır. En önemli tarihi kalıntısı, ilçenin kuzey yamacında yükselen tepe üzerindeki Namrun Kalesi’dir. Bölgenin korunması maksadıyla 1045 yılında yapılmıştır.
Ramazanoğulları zamanında 15. yy’da Ulaş Beyliğine geçmiş ve iyi bir tamir görmüştür. Günümüzdeki yuvarlak burçlu yapısı Ortaçağdan kalmıştır.
Çamlıyayla at the foot of Namrun Castle is 60 km far away from Tarsus. It is the largest and biggest high plateau. The most important historical remnant of the plateao is Namrun Castle which is on a high hill in the north of county. It was built in 1045 to defend the area. In the ages of Ramazanoğulları it was transferred to Ulaş emirates and restored. The rounded tower which we have today had been left from middle ages.
15 Kasım 2008 tarihinde yazıldı.
Önemli Merkezler | tags:
çamlıyayla,
namrun,
Tarsus |
Yorumsuz
Tarsus’lu bir roma vatandaşı olarak doğdu. Yahudi ailesiyle birlikte çadırcılık yaparken genç yaşta eğitim için Kudüs’e gitti. Burada Hrıstiyanlıkla tanıştıktan sonra “Tarsuslu Pavlus” olarak tanınmaya başladı. İncil’i yaymak için gösterdiği cesaret ve çabalarla Hrıstiyanlığa en çok hizmet edenlerden biri oldu. Tarsus’ta Antik Caddenin yaklaşık 200 m. kuzeydoğusunda kuyu ve çevresi halk arasında Aziz Pavlus’un yaşadığı yer olarak bilinmektedir. Hrıstiyanların yaşadığı dönemden itibaren bu kuyunun suyu kutsal bilinmiş ve şifalı olduğu inanışı yer bulmuştur. Pavlusun evinden başka günümüze sadece yaklaşık 30 m. derinliğindeki su kuyusu kalmıştır. Kuyunun bulunduğu geniş alanda kısa süre önce yapılan kazı çalışmalarında ortaya çıkan bir mimari yapının Aziz Pavlusun evi olduğu tahmin edilmektedir. Smz konusu evin taş duvarları, Aziz Pavlusun su kuyusunun hemen yanında gün ışığına çıkarılmıştır.
He was born in Tarsus as a Roman Citizen. The young man while working as a tent maker with his Jewish family, he went to Jarusalem for education. Here, he became a Christian and hence was known as “Paul from Tarsus”. With the courage and the efforts he exerted in wide spreading the Bible, he became one of the best servants of Christianity. The well and the surroundings located at about 200 meters Northeast of the Antique road in Tarsus, are known as place where Saint Paul had lived. Since the ages, the Christians lived, the water of this well was believed to be sacred and cure bringing. Apart from the St. Paul’s house, the only remaining survived is tge 30 meters deep well. In the excavation works carried out recently at the vast area where the well exists, the architectural structure discovered s thought to be the house where St. Paul was born. the stony walls of the said house directly close to St. Paul’s Well were exposed to the daylight.
Ulu Cami’nin hemen yanında ve aynı dönemde yaptırılmıştır. Her dönemde hareketli bir ticari hayatı olan ve yolların kesişme noktasında bulunan Tarsus’ta günümüze kadar çarşı niteliğini korumuştur. Tarsus Belediyesi tarafından yeniden tamir ve ihya edilerek 2004 yılında Etnografya Müzesi halime dönüştürülmüştür. Bedesten, Ramazanoğullarından Piri Paşa’nın oğlu İbrahim Bey tarafından 1579 tarihinde yaptırılmıştır. ilk dönemlerde medrese ve imarethane olarak kullanılmışsa da, Cumhuriyet döneminde kapalı çarşı olarak kullanılmıştır. Dikdörtgen plana sahip yapı, kesme taştan yapılmıştır. Binaya doğu vebatı yönünde iki kapıdan girilebilmekte ve içinde 18 oda bulunmaktadır.
It’s located nearby Ulu Mosque and was built in the same period. It’s the only living example of the Tarsus busy trade at the intersection of the trade routes and still used as a bazaar.
It was restored and redecorated by Tarsus Municipality in 2004 and converted into Etnografia Museum. The Bazaar was built by İbrahim Bey, the son of Piri Pasha from Ramazanoğulları, in 1579. In previous periods it was used a Muslim theological school and soup-kitchen for the poor, and as Bazaar in Republic-Period. It was built with carved stones and has a rectangular plan. There are two entrance; one in the east one in the west and 18 rooms in the building.
Antik Çağın büyük metropolleri arasında yer alan şehrin surlarından Dağ Kapısı ve Adana Kapısından başka geriye kalan tek kalıntıdır. Günüüzde birkaç kez onarım geçiren bu kapı, büyük ihtimalle daha eski bir kapının üzerine Bizans Döneminin başlarında inşaa edilmiş olmalıdır. Evliya Çelebi, Seyahatnamesinde Tarsus’u anlatırken bu kapıdan “İskele Kapısı” adıyla söz etmektedir. Kapının yapımında Horasan harcı kullanılmıştır. Kapının kenarı at nalı şeklinde ve yerden yüksekliği 6.17 m, derinliği ise 6.18 m.dir. Tarsus’un 18.yy sonlarına kadar oldukça sağlam kalan üç kapılı surları, 1835 yılında Mısırlı İbrahim Paşa tarafından yıktırılmış ve sadece iki ayak üzerinde tek kemerli deniz kapısı kalmıştır.
Mısır’ın ünlü kraliçesi Kleopatra’nın sevgilisi Romalı General Antonius ile Tarsus’ta buluşmak üzere geldiklerinde, o zamanın limanı olan Gözlükule’de büyük törenle karşılandıkları ve Deniz Kapısından şehre geldiği söylenir. Bu sebeple Deniz Kapısına Kleopatra Kapısı da denmektedir.
As the city was one of metropolis of the ancient age, the Mount Gate the unique remaining apart from Adana Gate. The gate underwent many restoration and it is thought the gate had built on another gate built at the beginninge of the Byzantine age. Evliya Celebi, in his travel book indicated to the gate with name of “Quay Gate”. Khorasan cement aggregate had been used in the construction of the gate. Gate edge has a horseshoe shape and is high from the ground at 6.17 meters, deep at 6.18 meters. Until end of the 18th century, Tarsus had very sound three gate walls, which were destroyed by Egyptian İbrahım Pasha in the year 1835 and only the one-legged single arched sea gate survived.
When Egypt’s famous queen Cleopatra came to Tarsus to meet with the Roman General Antonio, they were received when with a great ceremony at the then port of Gozlu Kule and is is said that she entered through the Sea Gate. This is why the Sea Gate has another name “Cleopatra Gate”.
Dünyanın bir çok yerinde makamı bulunan “Yedi Uyurlar” inanışının merkezi Tarsus’taki Eshab-ı Kehf Mağarasıdır. Eshab-ı Kehf mağara arkadaşları anlamına gelmektedir. Tarsus eşrafından yedi imanlı genç ve bir köpeğin birlikte sığındığı bu mağara, devrin putperest kralının zulmüne karşı direnişin timsali olmuştur. Kur’an-ı Kerim’in Kehf Suresinde geçen kıssaya göre; Yemliha, Debernüş, Kefeştatayyüş, Mekselina, Mernuş, mislina, Sazenüş ve köpekleri Kıtmir bu mağarada 309 yıl uyumuşlardır. Uyandıkları zaman Yemliha’nın ihtiyaçlarını karşılamak maksadıyla Tarsus’a gönderilmesi neticesinde hadise ortaya çıkmıştır. Mağara, Tarsus’un kuzeybatısında 14. km mesafede Dedeler köyü yakınında bulunmaktadır. Hristiyanlarca da kutsal kabul edilen mağaraya 15-20 basamaklı merdiven ile inilip çıkılmaktadır. Ayrıca yörede anlatılan bir efsaneye göre Karacaoğlan, Eshab-ı Kehf Mağarasına girmiş ve bir daha çıkmamıştır. Bu itibarla Karacaoğlan’ın gerçek mezarının nerede olduğu bilinmemektedir.
The centre of “Seven Sleepers” belief which has a lot of places in the world is Tarsus Eshab-ı Kehf Cave. Eshab-ı Kehf means cave mates. 7 faithful young person from Tarsus and a dog were, hidden in that cave. It has been the symbol of resistance against the cruelty of pagan king of that period. According to the story of Koran’s Kehf Sura; Yemliha, Debernüş, Kefeştatayyüş, Mekselina, Mernuş, mislina, Sazenüş and their dog Kıtmir have slept in this cave for 309 years. When they woke up, they sent Yemliha to Tarsus for shopping so, the event appeared at that time. The cave is the north-west and 14 km far away from Tarsus and close the Dedeler Village. You can reach the cave that is sacred also for Christians, with 15-20 steps. .according to a legend that is told in Tarsus, Karacaoğlan has entered into Eshab-ı Kehf Cave and did not come out again. for this reason we don’t know where Karaaoğlan’s grave is exactly.
